شیرین کننده های مصنوعی

 

شیرین کننده هاي مصنوعی جایگزین هاي صنعتی براي شکر می باشند .

زیاده روي در مصرف شکر معمولی و افزایش وزن ناشی از آن، عاملی شد تا برای کاهش وزن، تولید و استفاده از این گونه شیرین کننده ها در صنعت غذا آغاز شود.

این مواد ممکن است از منابع طبیعی مانند گیاهان و یا خود قند گرفته شده باشند همچنین به عنوان شیرین کننده هایی قوي شناخته می شوند چرا که

اغلب به مراتب از قند و شکر عادي شیرین تر می باشند به همین دلیل در مقایسه با شکر مقادیر کمتري از آنها براي ایجاد همان میزان طعم شیرین لازم

است.

 

کاربردهاي شیرین کننده هاي مصنوعی

هیچ کالري اي را به رژیم غذایی تان اضافه نمی کنند و در واقع در مقایسه با شکر میزان خیلی کمتري از آنها براي شهد کردن استفاده می شود.

امروزه شیرین کننده هاي مصنوعی به صورت گسترده اي در غذاهاي فرآوري شده استفاده می شوند؛

از جمله نوشیدنی هاي شیرین ، به صورت گسترده اي در غذاهاي ،شیرینیجات ، ژله ها و کنسروها و… حتی استفاده از شیرین کننده هاي مصنوعی در

خانه ها هم رایج شده است. با مشاهده برچسب غذایی روي غذاهاي فر آوري شده می توان فهمید که آیا در تهیه غذا از شیرین کننده مصنوعی استفاده

شده است یاخیر؟!

 

فواید احتمالی شیرین کننده هاي مصنوعی

 

کنترل وزن – دیابت –جلوگیري ازکرم خوردگی دندانه

 

شیرین کننده هاي مصنوعی رایج

شیرین کننده هاي مصنوعی رایجی که در حال حاضر مورد تایید سازمان غذا و داروي امریکا می باشند، عبارتند از :

آسه سولفام پتاسیم

آسپارتام ( قند مغذي) که با نامهاي تجاري مختلفی (مانند نوترا سوئیت) و ایکوال در بازار توزیع شده است

نئو تام

ساخارین

سوکرالوز

آسه سولفام :

در سال 1967 در آلمان کشف شد و در سال 1988 مجوز مصرف را از سازمان غذا و داروي امریکا دریافت کرد.

این ماده که 200 بار شیرین تر از شکر است و در صنایع نانوایی، دسرهاي فریز شده، نوشیدنی ها وآبنبات ها مصرف می شود.

پایداري خوبی دارد و از کربن،نیتروژن، اکسیژن، هیدروژن، سولفور و پتاسیم تشکیل شده و بدون کالري است.

جزء شیرین کننده ها محسوب شده و طعم و مزه شیرین را در نوشیدنی ها ارتقا می دهد.

آسپارتام:

در سال 1969 کشف و در سال 1981 مجوز مصرف را از سازمان غذا و داروي امریکا کسب کرد. از دو اسید آمینه آسپارتیک اسید و فنیل آلانین تهیه شده و

180 بار شیرین تر از شکر است .

این ماده براي افراد مبتلا به فنیل کتونوریا مضر می باشد .آسپارتام را حتی اگر تنها به کار ببرند شیرین کننده خوبی است.

سوکرالوز به صورت تک یا مخلوط با سایر شیرین کننده ها مصرف می شود. سازمان غذا و دارو پس از بررسی 110 مطالعه انسانی و حیوانی مصرف این

شیرین کننده را مجاز اعلام کرد و اذعان کرد که این محصول باعث بروز سرطان نمی شود.این شیرین کننده به کندي توسط باکتري ها شکسته می شود و

می تواند در آلودگی محیط زیست موثر باشد.

آلیتام:

مانند آسپارتام از آمینواسیدها تشکیل شده و 2000 بار شیرین تر از شکر است.

سیکلامات

در سال 1937 کشف شد. این ماده پایدار است ولی شهد آن زیاد نیست و در محصولاتی به مصرف می رسد که نباید شیرین باشند.

معمولا در ترکیب با ساخارین مصرف می شود .

در آمریکا تایید نشده است و بررسیهاي اولیه که بر روي موش صحرایی صورت گرفت، نشان می داد که مصرف آن شاید خطر بروز سرطان مثانه در انسان را

افزایش دهد. ولی پس از آزمایش مجدد، سازمان غذا و دارو سیکلامات را به عنوان شیرین کننده سرطانزا تشخیص نداد.

 

شیرین کننده هاي مغذي (طبیعی) الکلی

سوربیتول، مالیتول، گزیلیتول، ایزومالت و مانیتول در مقایسه با شکر معمولی و فروکتوز بر قند خون تاثیرکمتر ي داشته و کالري کمتري نیزدارند

زیاده روي در مصرف میتواند همچون مسهل عمل کرده و باعث اسهال و نفخ به خصوص در کودکان در صورت ذخیره شدن در انبار به مدت بسیار طولانی تجزیه

می شود و در دماي بسیار بالا به مدت زیاد مقاومت نمی کند.

ساخارین:

قدیمی ترین شیرین کننده مصنوعی است. در سال 1878 کشف شد.

این ماده عمدتا به صورت نمک سدیم محلول و ساخارین آزاد کم محلول وجود دارد. پایدار بوده و محلول هاي غلیظ آن داراي ته مزه تلخی است.

مصرف آن در سال 1977 به علت احتمال سرطان زا بودن کاهش یافت. امروزه بر این باورند که نتایج مطالعات بر مبناي سرطان زا بودن ساخارین در مورد

موش ها صدق کرده و نباید آن ها را به نوع بشر تعمیم داد. تحقیقات بر روي موش صحرایی ، صحرایی ،مصرف دز بالای ساخارین سدیم مخلوط با سیکلامات،

بروز سرطان مثانه را تائید کرد. گرچه بررسی مشابه بر انسان چنین ارتباطی را تایید نکرده است.

سوکرالوز:

شیرین کننده اي بسیار قوي است و تقریبا 600 برابر شکر شیرینی دارد. شهد آن تاخیري است و پایداري و طعم و مزه آن سبب شده تا مصرف این ماده در

صنایع غذایی و نوشابه ها گسترش یابد.

بعضی بررسی ها در مورد آدامسهاي حاوي گزیلیتول، جویدن آن را روشی براي پیشگیري از پوسیدگی دندانی میدانند.

ساخارین، آسپارتام، سوکرالوز و آسه سولفام طول عمر نگهداري بالایی دارند و باید در بسته بندي اصلی در جاي خشک و هواي اتاق نگهاری شوند.

باید توجه داشت ،در محصولاتی که شکر نقش مهمی در آن ها ایفا می کند نمی توان از شیرین کننده هاي قوي استفاده کرد، چرا که شکر علاوه بر شیرین

کردن، در ایجاد حجم و تشکیل ژل کمک کرده،فعالیت آبی را تنظیم می نماید و در قهوه اي شدن محصول نیز موثر است.

در آمریکا سازمان غذا و دارو وظیفه نظارت بر این محصولات را بر عهده دارد. این سازمان شیرین کنندهها را با توجه به تحقیقات انسانی و یا حیوانی محدود

تایید کرده و مقدار مصرف قابل قبول روزانه آنها را مشخص نموده است. به دلیل محدودیت این بررسیها، سازمان غذا و دارو امنیت این محصولات را به شکل

دورهاي بررسی میکند. مقدار تعیین شده توسط سازمان غذا و دارو حداکثر مقدار مصرفی است که برای سلامت ضرری ندارد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *